Monumentale klassieker die het verdient nog steeds gelezen te worden!

Phew. We zijn er geraakt, na anderhalve maand zijn de 1300 pagina’s (en 150 aan noten!) van Les Misérables gelezen. Over het algemeen heb ik erg van dit boek genoten: Hugo weet als geen ander een meeslepend verhaal met interessante personages neer te zetten. Les Misérables is een straffe mix van ontroering, spanning en diepgang. Een cocktail die niet makkelijk te bereiden is; maar Hugo toont zich bij het schrijven van dit boek een ware vakman. Zijn zinnen zijn bij momenten van een zeldzame schoonheid.

Twee punten van kritiek waardoor dit boek geen nieuwe absolute favoriet is:

- het is gewoon te lang. Als je mij kent, weet je dat ik graag en vaak dikke boeken lees, en quasi nooit van lengte een probleem maak. Dit was echter volgens mij gewoon een beter boek geweest met een 500-tal pagina’s minder. Sommige uitweidingen zijn onnodig en onderbreken het steengoeie narratief te vaak en lang.

- sommige personages zijn - voor mij - soms te eendimensionaal: ofwel ingoed ofwel inslecht. Daar zie ik graag meer nuance.

Maar laat die twee opmerkingen de pret niet bederven: het zijn details. Met Les Misérables schreef Victor Hugo een schitterend boek dat het absoluut verdient om nog steeds gelezen te worden.