1001 variaties over het vertellen van verhalen

De vorige boeken van Jeanette Winterson heb ik bijna altijd aanbevolen aan andere lezers van mooie zinnen en verrassende invalshoeken, en dat is met haar nieuwste boek niet anders.

Het is onbegonnen werk de vele originele ideeën en associaties van de auteur compact weer te geven, maar laat me volstaan met het opsommen van de - gebruikelijke - stokpaardjes. De onderschatting en achterstelling van de vrouw, religie, familiale onderdrukking, de kracht van verhalen, patronen in alle mogelijke versies.

Winterson heeft vele en diverse interesses. Ze bestudeert en behandelt ze apart. En - het unieke - ze relateert ze aan elkaar. Ik ken geen andere schrijvers zoals Winterson. Degene die nog het dichtst in haar buurt komt, is Peter Verhelst. Winterson beweegt altijd al op de grens van fictie en essay en haar nieuwste boek gaat daarin een stapje verder nog. Geen fictieve vertelling dit keer, maar een analyse van een aantal van de verhalen uit 1001 nacht, en van de idee van de raamvertelling as such.

Spraken haar vorige boeken je niet aan, dan denk ik dat je ook deze Winterson best aan je voorbij laat gaan. Ben je nieuwsgierig om kennis te maken met één van de oorspronkelijkste stemmen uit de Engelse literatuur, dan is dit boek wel een mooie instap.