Meeslepend en verrassend

Ik kom hier nog op terug was de winnaar van de Libris Literatuurprijs 2024. Dit was het eerste boek van Rob van Essen dat ik las en het zal zeker niet het laatste zijn.

Van Essen schrijft heel vloeiend en houdt de lezer bij de les, ook al snapt de lezer niet altijd waar het verhaal heen gaat. Vandaar wellicht de drang om het boek meteen opnieuw te lezen als het uit is, want je hebt de indruk dat je veel hebt gemist – en dat is ook zo!

Het is een sciencefictionverhaal over herinneringen en het effect van keuzes die je in het leven maakt en die je altijd blijven achtervolgen. Nostalgie, spijt en de vraag: wat als ik de tijd terug zou kunnen draaien? Hoe je een verkeerde inschatting die je als kind maakte bijvoorbeeld, je hele leven kan meedragen. De gevolgen van groepsdruk, de schuldvraag … Ook synchroniciteit komt om de hoek kijken: zoveel toeval kan geen toeval meer zijn. Of is het eerder magisch realisme?

Deze roman is wonderbaarlijk goed gecomponeerd. Van Essen maakt het verhaal luchtiger met humor, maar heeft het intussen wel over grote thema’s, zoals de bedoeling van het leven te achterhalen en los te komen van het verleden. Wat groepsdynamiek teweeg kan brengen en hoe elk lid van de groep een andere invulling geeft aan het gebeuren.

Een fantastisch verhaal met een beetje op hol geslagen fantasie, maar misschien maakt net dat het onweerstaanbaar.