Niemand heeft recht op seks, toch?

The Right To Sex breekt het perspectief op feminisme en haar omgang met seksualiteit zo ver mogelijk open. Srinivasan balt het thema van het boeken samen tot “het recht op seks”, maar spreekt in praktijk - logischerwijs, gezien het belang van intersectionaliteit - ook over veel andere thema’s. Het is enorm verhelderend om een auteur te lezen die in het voorwoord zelf al aangeeft dat ze over bepaalde thema’s geen duidelijk besluit zal neerzetten. In sommige hoofdstukken zoek je als lezer mee naar antwoorden die niet echt te vinden zijn. 



Wat betekent het om naar iemand te verlangen? Wat bepaalt ons verlangen? Welk effect heeft pornografie op onze kijk op seksualiteit? Srinivasan biedt je een nieuw perspectief op al deze vragen, zonder al te stellig te zijn in haar antwoord. Wat duidelijk blijft is dat de onderdrukking van vrouwen een feit is en blijft en dat die onderdrukking ook onlosmakelijk verbonden is met de manier waarop het kapitalisme onze maatschappij economisch, sociaal en cultureel bepaalt. Wat ook duidelijk blijft is dat bepaalde vrouwen sterker onderdrukt worden dan anderen en dat hun situatie geconstrueerd wordt door de manier waarop we niet alleen naar hun gender kijken, maar ook naar hun klasse, ras, welgesteldheid of geloofsovertuiging. 



Srinivasan lijkt daardoor niets nieuws te vertellen, maar biedt wel een unieke kijk (voor mij althans) op hoe al deze zaken doorwerken in de manier waarop we omgaan met seksualiteit, waarop we (met of zonder consent) seks hebben. Een boek dat relevant is voor elke persoon op het genderspectrum die iets wil leren over feminisme en gendergelijkheid.