Een slechte muzieksmaak bestaat niet

This is what it sounds like. Zegt het je iets maar kan je er niet op komen? Een tip. Auteur Susan Rogers startte haar muziekpraktijk als geluidshulpje in de studio bij Prince. Er zijn slechtere leerscholen en Prince werkte graag met vrouwen, dat is bekend.

Tot haar 44ste stond Rogers met beide voeten en met twee oren in het midden van het creatie- en productieproces van muziek. Toen stapte ze abrupt van dat pad af en schreef ze zich van het gespaarde geld in voor twee universitaire cursussen. Twaalf jaar later doctoreerde ze over muziek en het brein, geeft er op universitair niveau les over en schrijft er aanstekelijke teksten over. Haar thema en obsessie: muziek maken, maar ook muziek ondergaan (passief luisteren) en muziek actief beluisteren, hoe gaat dat in zijn werk?

This is ... is uit een leven boordevol muziek voortgekomen. Rogers kijkt naar zeven de smaak beïnvloedende parameters bij het analyseren van smaak : melodie, tekst, ritme, timbre, authenticiteit, realisme en avontuurlijkheid. Op de website van het boek staat het volledige overzicht van de songs die in het boek aan bod gekomen zijn ter illustratie van die zeven parameters en de combinaties.

Liefde op het eerste gehoor bestaat dat? Waarom hou ik van de muziek waar ik van hou? Ik heb heel veel bijgeleerd over iets waar ik al mijn hele leven fanatiek mee bezig ben, sinds ik Hey Jude op de speelplaats van de lagere school voor het eerst hoorde: popmuziek. Nieuwe songs heb ik ontdekt, en oude songs waar ik vroeger niks mee had, muziekgenres waar ik niks mee had en nog altijd niet heb. Maar wat ik vooral bijgeleerd heb, is op geen enkele muziekstijl neer te kijken. Er is geen goede of slechte muzieksmaak. Er is de smaak die bij jouw persoonlijkheid en jouw ontwikkeling past. En die onder meer ook beïnvloed is door je vroege confrontaties met muziek en geluid op jonge leeftijd.

Ben je een avontuurlijke luisteraar, of hou je van het bekende? Focus je op één muziekstijl of kan het niet divers genoeg zijn? Luister je vooral of eerst naar de melodie (het hart), naar de tekst (het hoofd) of naar het ritme (de benen)? Het timbre, een nogal moeilijk te bevatten term, is dan het gezicht van een artiest, een plaat, een song.

Geniaal boek. Beter nog dan het verwante klassieke meesterwerk How music works van David Byrne, ex-Talking Heads. Veel wist ik bewust, veel onbewust en bij veel had ik zelfs nog nooit stilgestaan. Ik luister nu al dagen naar muziek waar ik anders nooit (meer) naar zou luisteren en met andere oren.

En oja, this is what is sounds like is een zin uit When doves cry van het muzikaal monument Prince. De oorzaak van de carrière van de auteur van dit boek, en bijgevolg ook van het boek zelf.