Spanning die niet eindigt
I’m thinking of ending things is een experimentele roman over een man, Jake, die zijn vriendin voor het eerst meeneemt naar zijn ouders. We volgen het verhaal vanuit het perspectief van de vriendin, die de lezer vanop de eerste bladzijde meegeeft dat ze twijfelt om er gewoon mee op te houden, met de relatie dus. Daarna loopt het verhaal langs de vervallen boerderij waar Jake’s ouders wonen, een wegrestaurant en een oude school in the middle of nowhere. Deze plaatsen geven uit zichzelf al hoe mysterie en spanning zich als een rode draad door het boek wurmen. Het vriendinnetje van Jake denkt niet alleen aan haar twijfels over de relatie met Jake, maar ook aan allerlei bizarre dingen die haar overkomen zijn: een man die haar in het midden van de nacht op blijft bellen en haar vreemde vragen stelt, locaties en personen die van de ene seconde op de andere lichtjes lijken te veranderen. Het hele verhaal brengt je aan het wankelen en doet je vragen wat nu echt is en wat niet. Jake geeft daar uiteindelijk het antwoord op: ‘Woorden en daden kan je faken, maar gedachten zijn altijd echt.’ Je kan nooit de gedachte van een ander kennen en je kan je gedachten niet vermommen tot iets anders. Je kan nooit aan je eigen gedachten ontsnappen.
Wij ontsnappen dan weer niet aan het gevoel van onderhuidse spanning die van begin tot einde in het boek zit. Ik heb dit boek gelezen nadat ik de film had gezien (die magistraal goed is, overigens) en daardoor kwam de plot minder verrassend op me over. Desondanks is het een goed boek. De stijl van het boek is nogal staccato en abrupt, wat op zich bij het verhaal past, maar het soms moeilijk maakt om volledig in het verhaal te duiken. Anderzijds lees je de 200 pagina’s daardoor wel in een ruk uit. Als lezer zal je af en toe denken dat je niet goed mee bent met het verhaal of dat je niet helemaal begrijpt wat er nu gebeurt. Je zal terugbladeren vanuit het idee dat je al iets gelijkaardigs hebt gelezen, maar je weet niet helemaal waar, terwijl sommige motieven des te opvallender terugkomen. Desondanks legt de auteur er nooit iets té dik op. Het is een verhaal waarover is nagedacht. Voor een debuutroman is dit boek absoluut geslaagd, als concept en ook qua uitwerking. Kan het beter? Uiteraard, maar dat betekent niet dat het daarom minder een aanrader is.
