Voor wie wel of net niet van de winter houdt

Wie niks op heeft met de winter zal hem na het lezen van dit boek misschien toch weer omarmen. Jan Hertoghs herstelt het beeld van de winter in al haar schoonheid, en jammer genoeg ook in haar vergane glorie. Hij gaat terug in de tijd van één kolenkachel in de woonkamer, van ijsbloemen op de ramen, van de zwaarste Elfstedentocht in 1963 en ook van de laatste in 1997, en van de wetenschap dat winters van toen, lang geleden, nog makkelijk 20 sneeuwdagen konden tellen.

Hertoghs vertelt over klimaattrouw en klimaatverandering en illustreert dit met prachtige, uit het leven gegrepen voorbeelden.

Dit boek leest gezellig en vlot, maar laat me ook bezorgd achter met een grote vleug van weemoed om de heerlijke winters van vroeger.